Waarom is de rente zo laag?

In de media wordt regelmatig verwezen naar de historisch lage rentestanden. Maar wat houdt dit precies in? En hoe zijn die lage rentestanden er gekomen?

Sinds 2008 heeft de Europese Centrale Bank (ECB) de belangrijkste rentevoeten systematisch verlaagd, een korte verhoging in 2011 niet te na gesproken. Bedoeling was om het economische herstel te bevorderen. Een lage rente zou de economische groei immers moeten aanzwengelen. Gezinnen en bedrijven kunnen geld lenen tegen aantrekkelijke tarieven. Bovendien zorgt een lage rente ervoor dat overheden minder rente moeten betalen op hun schulden. En zo hebben ze meer middelen voor maatregelen om de economie te stimuleren.

Maar de beoogde effecten kwamen er niet. Daarom kocht de ECB massaal overheidsobligaties op, zodat er heel wat vers geld in de markt gepompt werd. Dit zorgde ervoor dat de rente verder daalde en de euro in waarde daalde. Dit zou bedrijven en overheden nog meer zuurstof moeten geven voor economische groei.

Banken betalen vandaag geen vergoeding meer om geld te lenen bij de ECB. Maar als de banken geld overhebben, dat ze niet uitgeleend hebben, dan moeten ze dit parkeren op een rekening bij de ECB. En daarop betalen ze een rente van 0,4%. Met deze maatregelen wil de ECB banken als het ware dwingen om zoveel mogelijk kredieten te verstrekken. Meer kredieten betekent meer investeringen en dus ook meer groei … Opmerkelijk is dat banken sinds 2008 door de Basel en Solvency II-regelgeving aangezet worden om zo weinig mogelijk risico’s te nemen  … en dus weinig te investeren in de reële economie. Tegenstrijdige effecten dus.

Kortom, alle genoemde maatregelen kaderen in een poging om de groei in Europa te bevorderen.

De impact van de lage rentestanden voor u is dubbel. Enerzijds geniet u lage tarieven op kredieten, anderzijds is de rente die u krijgt op spaarproducten en levensverzekeringen met een gewaarborgde rente ook laag. Door de goedkope kredieten zijn obligaties en vastgoed vrij duur.